ต่อไป »

[thaitiger]

วันที่ 29 กรกฎาคม พ.ศ. 2553 ปีที่ 20 ฉบับที่ 7182 ข่าวสดรายวัน


ริบบิ้นกับบึ้ม

คอลัมน์ เหล็กใน




 
ระเบิดย่านราชประสงค์ มีคนตาย 1 ศพ เจ็บอีก 8 คนถามว่า รุนแรงหรือไม่?

คำตอบจากรัฐบาล ศอฉ. กองทัพ ตำรวจ ภาคธุรกิจ ประชาชนทั่วไป พรรคประชาธิปัตย์ พรรคเพื่อไทย

ล้วนตรงกัน นั่นคือ รุนแรงมากๆ!

ไม่เพียงประชาชนผู้บริสุทธิ์ต้องบาดเจ็บล้มตาย

ไม่เพียงเหตุเกิดขณะประกาศใช้พ.ร.ก.ฉุกเฉิน

ยังกระทบภาพพจน์ประเทศ ความเชื่อมั่นด้านเศรษฐกิจ การลงทุน การท่องเที่ยว ที่กำลังเร่งฟื้นฟูเยียวยา

ศูนย์กลางกรุงเทพฯ แห่งนี้ เพิ่งผ่านสงครามกลาง เมืองครั้งร้ายแรงที่สุดในประวัติศาสตร์ชาติไทย เมื่อ 2 เดือนกว่าๆ

ชนิดคราบเลือด หยดน้ำตายังไม่เหือดหาย!!

คำถามต่อมาก็คือ ในเมื่อเหตุการณ์รุนแรงมาก กระทบวงกว้างขนาดนี้

ทำไมนายกรัฐมนตรียังพักผ่อนอยู่บนเกาะกับครอบครัว

ทำไมศอฉ.ถึงนัดประชุมวันพุธที่ 28 ก.ค.

ผู้มีอำนาจ ผู้มีตำแหน่ง ผู้เกี่ยวข้องต่างพากันใช้สิทธิ์วันหยุดยาว??

มีเพียงโฆษกรัฐบาล โฆษกศอฉ. โฆษกหัวหน้าพรรคประชาธิปัตย์ ออกมาเจื้อยแจ้ว

ระเบิดตูมตามตั้งแต่วันเสาร์

นายกฯ เพิ่งได้ฤกษ์ไปเยี่ยมผู้บาดเจ็บตอนบ่ายๆ วันอังคาร

ก่อนขยับเรียก รรท.ผบ.ตร. กับเลขาธิการสมช.มาพบ

ส่วนศอฉ.ผู้รับผิดชอบหลักยังไม่ถึงเวลาประชุม!

ความกระตือรือร้น เอาใจใส่ มันเบาบางวิเวกวังเวงอย่างไรไม่รู้?

แตกต่างจากความกระตือรือร้น เอาใจใส่กับกลุ่ม "วันอาทิตย์สีแดง"

เพียงแค่สมบัติ บุญงามอนงค์ บ.ก.ลายจุด นัดสมาชิกผูกริบบิ้นแดงที่ราชประสงค์

แสดงออกแบบสงบ สันติ คลาสสิค

ไม่มีใครเจ็บ ไม่มีใครตาย

รัฐบาล ศอฉ. ทหาร ตำรวจ หน่วยข่าวกรอง กลับเต้นกันพล่าน

ระดมกำลังหลายร้อยมาเฝ้า "ป้าย" เป็นที่ตลกขบขัน

ห้ามพูด ห้ามตะโกน ห้ามแตะต้องป้าย!

ไม่ทันถึงสัปดาห์ ระเบิดก็ตูมตามสนั่นราชประสงค์

มีคนเจ็บ คนตาย คนเดือดร้อนเต็มไปหมด

ท้าทายพ.ร.ก.ฉุกเฉิน พร้อมๆ กับทิ้งปริศนาจำเป็นต้องประกาศใช้ต่อไปหรือไม่?

รัฐบาล ศอฉ. ทหาร ตำรวจ หน่วยข่าวกรอง ซึ่งเก่งกล้าเหลือเกินกับ "ริบบิ้นแดง"

ทำได้แค่อ้างรู้ว่าจะมี รู้จะเกิด

กับอาการเอื่อยเฉื่อย!?